चंद्रकांत कुलकर्णी हे गेल्या तीन दशकांत मराठी रंगभूमी आणि चित्रपटाला काही सर्वांत महत्त्वाकांक्षी निर्मिती देणारे दिग्दर्शक, पटकथाकार आणि अभिनेते. १५ ऑक्टोबर १९६३ रोजी मराठवाड्यातील एका लहान गावात शेतकरी कुटुंबात त्यांचा जन्म झाला. आईच्या आग्रहाने शिक्षणासाठी ते औरंगाबादला आले, वादविवाद आणि वक्तृत्व स्पर्धांत बक्षिसे मिळवली आणि औरंगाबादच्या शासकीय महाविद्यालयात ‘जिगीषा’ या नाट्यसंस्थेची सहस्थापना केली. जिगीषाचा पहिला ‘नाट्यसहवास’ महोत्सव मे १९८३ मध्ये झाला. १९८७ ते १९९० या काळात ते जिगीषाच्या काही सहकाऱ्यांसह मुंबईत आले.
आविष्कार आणि चंद्रलेखा यांसारख्या संस्थांसोबत त्यांनी पन्नासहून अधिक नाटके दिग्दर्शित केली. ‘डॉक्टर तुम्हीसुद्धा’ (१९९१), ‘चारचौघी’ (१९९२), ‘ध्यानीमनी’ (१९९३), ‘चाहूल’ (१९९८) आणि विजय तेंडुलकरांचे ‘शांतता! कोर्ट चालू आहे’ ही त्यांतली काही. एप्रिल १९९४ मध्ये त्यांनी महेश एलकुंचवारांची ‘वाडा चिरेबंदी’, ‘मग्न तळ्याकाठी’ आणि ‘युगान्त’ ही तिन्ही नाटके एकाच आठ तासांच्या प्रयोगात सादर केली, जो भारतीय रंगभूमीवरील एक मैलाचा दगड ठरला. त्यांच्या ‘गांधी विरुद्ध गांधी’ (१९९५–९६) च्या पुढे गुजराती आणि हिंदी आवृत्त्या झाल्या.
अमोल पालेकरांच्या ‘बनगरवाडी’ (१९९५) मध्ये अभिनय केल्यानंतर ‘बिनधास्त’ (१९९९) या चित्रपटाने त्यांनी दिग्दर्शनात पदार्पण केले. रौप्यमहोत्सवी ठरलेल्या या चित्रपटाचे दाक्षिणात्य भाषांत पुनर्निर्माण झाले. त्यानंतर ‘भेट’ (२००२), ‘काय द्याचं बोला!’ (२००५), ‘कदाचित’ (२००७), ‘तुकाराम’ (२०१२), ‘आजचा दिवस माझा’ (२०१३) आणि ‘ध्यानीमनी’ (२०१७) हे चित्रपट आले. महिंद्रा नटराज पुरस्कार, महाराष्ट्र राज्य सांस्कृतिक पुरस्कार आणि सर्वोत्कृष्ट दिग्दर्शनासाठी नाट्यदर्पण पुरस्कार त्यांना मिळाले आहेत.
