नात्यांची वीण उसवताना… — सुमती लांडेNatyanchi Veen Usavatana… by Sumati Lande
२६ जून २०२२26 June 2022
newspaper
प्रसिद्धीPublished inमहाराष्ट्र टाइम्स, पुणेMaharashtra Times, Pune
बदलत्या काळात संवादाची साधने वाढली, पण माणसांमधील जवळीक टिकवण्यासाठी ऐकणे, समजून घेणे आणि एकमेकांना वेळ देणे तितकेच गरजेचे आहे.
As ways to communicate change, relationships still depend on listening, understanding and making time for one another.
‘नात्यांची वीण उसवताना…’ हा सुमती लांडे यांचा नातेसंबंध आणि संवाद यांवर विचार करणारा लेख आहे. महाराष्ट्र टाइम्स, पुणे येथे २६ जून २०२२ रोजी प्रकाशित झालेल्या या लेखात बदलत्या जीवनशैलीचा माणसांमधील जवळिकीवर होणारा परिणाम मांडला आहे.
मोबाईलमुळे कोणाशीही लगेच संपर्क साधता येतो; मात्र संपर्कात असणे आणि मनापासून संवाद साधणे या वेगळ्या गोष्टी आहेत. मनातील विचार मोकळेपणाने सांगणे, समोरच्याचे ऐकणे आणि त्याच्या भावनांना जागा देणे कमी झाले, तर नात्यांमध्ये अंतर निर्माण होऊ शकते. बदलत्या सवयी, अपेक्षा आणि पिढ्यांमधील दृष्टिकोन यांचाही नात्यांवर परिणाम होतो. अशा वेळी दोष देण्यापेक्षा समजून घेणे आणि संवादासाठी वेळ काढणे आवश्यक आहे, असा विचार लेखातून पुढे येतो.
सुमती लांडे यांचा हा मराठी वैचारिक लेख वाचकाला स्वतःच्या नात्यांकडे पाहायला लावतो: आपण आपल्या माणसांशी केवळ संपर्क ठेवतो आहोत, की त्यांच्याशी खरोखर बोलतो आणि त्यांना ऐकतो आहोत?
“Natyanchi Veen Usavatana…” is a reflective Marathi article by Sumati Lande about relationships and communication. Published in the Pune edition of Maharashtra Times on 26 June 2022, it considers how changing lifestyles affect the closeness people share.
Mobile phones make it easy to reach someone at any moment. Lande’s article asks readers to think about the difference between staying in contact and having a meaningful conversation. When people have less time to express their feelings, listen or understand another person’s point of view, distance can grow within a relationship. Changing habits, expectations and perspectives across generations can add to that distance.
The article encourages reflection on the attention relationships need in everyday life. Its central question remains relevant: are we simply connected to the people close to us, or are we making time to hear and understand them?
