जॉर्ज बर्नार्ड शॉ (१८५६–१९५०) हे आयरिश नाटककार, समीक्षक आणि राजकीय विचारवंत होते. व्हिक्टोरियन आणि एडवर्डियन काळातील समाजाचे ढोंग त्यांच्या नाटकांनी उघडे केले. त्यांचा जन्म २६ जुलै १८५६ रोजी डब्लिन येथे एका बेताच्या परिस्थितीतील प्रोटेस्टंट कुटुंबात झाला. पंधरा-सोळाव्या वर्षी शाळा सोडून त्यांनी ग्रंथालयांत स्वतःचे शिक्षण केले आणि १८७६ मध्ये ते लंडनला गेले. तेथे ब्रिटिश म्युझियमच्या वाचनकक्षात दिवस घालवत त्यांनी १८७९ ते १८८३ या काळात पाच कादंबऱ्या लिहिल्या, पण त्या कोणत्याही प्रकाशकाला नको होत्या. संगीत समीक्षक म्हणून आणि संसदीय मार्गाने क्रमशः समाजवादाचा पुरस्कार करणाऱ्या फेबियन सोसायटीचे अग्रणी सदस्य म्हणून त्यांनी बस्तान बसवले आणि मग रंगभूमीकडे वळले.
‘मॅन अँड सुपरमॅन’ (१९०३), ‘मेजर बार्बरा’ (१९०५), ‘पिग्मॅलियन’ (१९१३) आणि ‘सेंट जोन’ (१९२३) यांसह त्यांच्या साठहून अधिक नाटकांनी रंगमंचाला वादविवादाचे स्थान बनवले, आणि त्यांच्या दीर्घ प्रस्तावनांनी तो युक्तिवाद रंगमंचापलीकडे नेला. १९२५ मध्ये त्यांना साहित्याचे नोबेल पारितोषिक आणि ‘पिग्मॅलियन’च्या १९३८ मधील चित्रपटाच्या पटकथेसाठी अकादमी पुरस्कार मिळाला. २ नोव्हेंबर १९५० रोजी त्यांचे निधन झाले. इब्सेनवरील त्यांच्या ‘द क्विंटेसन्स ऑफ इब्सेनिझम’ या ग्रंथाचे मराठी रूपांतर ‘इब्सेनवादाचा मर्मार्थ’ शब्दालय प्रकाशनाने प्रकाशित केले आहे.