आशा बगे या मराठी कादंबरीकार आणि कथालेखिका आहेत. स्त्रियांचे अंतर्जीवन, कौटुंबिक नाती आणि बदलत्या समाजाचे ताण त्यांच्या कथा-कादंबऱ्यांतून बारकाईने उलगडतात. २८ जुलै १९३९ रोजी नागपूर येथे जन्मलेल्या बगे यांनी तेथील लेडी अमृतबाई डागा महिला महाविद्यालयातून मराठी (१९७१) आणि संगीत (१९७८) या विषयांत एम.ए. केले.
त्यांची पहिली कथा १९७२ च्या ‘तरुण भारत’ दिवाळी अंकात प्रसिद्ध झाली. पुढे त्या ‘सत्यकथा’ आणि ‘मौज’च्या दिवाळी अंकांतून लिहीत राहिल्या. ‘मानस्विनी’ (१९७९) ही त्यांची पहिली कादंबरी, तर ‘मारवा’ (१९८४) हा पहिला कथासंग्रह. ‘मारवा’ला १९८७ चा महाराष्ट्र राज्य पुरस्कार मिळाला. चार दशकांच्या लेखनप्रवासात त्यांच्या सात कादंबऱ्या, तेरा कथासंग्रह आणि अन्य दोन पुस्तके प्रकाशित झाली आहेत. ‘झुंबर’ (१९८४), ‘त्रिदल’ (१९९४), ‘धर्मक्षेत्र कुरुक्षेत्र’ (१९९६) आणि ‘सेतू’ (२०००) या त्यांतील काही कादंबऱ्या.
२००४ च्या हिंदी महासागरातील त्सुनामीने उद्ध्वस्त झालेल्या आणि हळूहळू सावरणाऱ्या आयुष्यांची कहाणी सांगणाऱ्या ‘भूमी’ (२००४) या कादंबरीला महाराष्ट्र फाउंडेशन पुरस्कार आणि २००६ चा साहित्य अकादमी पुरस्कार मिळाला. हा पुरस्कार मिळवणाऱ्या त्या विदर्भातील पहिल्या लेखिका ठरल्या. कन्नड आणि तमिळ भाषांत ‘भूमी’चे अनुवाद झाले आहेत. विदर्भ साहित्य संघाचा पुरस्कार (१९८८, आणि ‘त्रिदल’साठी पुन्हा १९९७) आणि कुसुमाग्रज प्रतिष्ठानचा जनस्थान पुरस्कार (२०२३) हे त्यांचे अन्य सन्मान. विदर्भ साहित्य संघाने आयोजित केलेल्या पहिल्या लेखिका संमेलनाचे अध्यक्षपद त्यांनी भूषवले.